به راستی چه سخت است خندان نگهداشتن لبها


در زمان گریستن قلبها 
و تظاهر به خوشحالی در اوج غمگینی


و چه دشوار و طاقت فرساست گذراندن روزهای تنهایی


در حالی که تظاهر می کنی هیچ چیز برایت اهمیت ندارد .



اماچه شیرین است در خاموشی و خلوت 

 

                              به حال خود گریستن                     

                          

        دلــــــــــــــــــــــــــــــم شکستــــــــــــــــــــــــه     

 

کاش میدانستی که درون قلبم خانه ای داری تو که همیشه آنرا با شفق می شویم


و با آن میگویم که تویی مونس شبهای دلم


کاش میدانستی باغ غمگین دلم بی تو تنها شده است و گل غم به دلم وا شده است..

 

کاش میدانستی که درون قلبم با تپشهای عشق هم صدا هستی تو


کاش میدانستی که وجود تو و گرمای صدایت به من خسته و آشفته حال زندگی می بخشد.