تکيه به شونه هام نکن من از تو افتاده ترم
ما که به هم نمی رسيم بسته ديگه بزار برم
کي گفته بود به جرم عشق يه عمری پر پرت کنم
حيف تو نيست کنج قفس چادر غم سرت کنم
من نه قلندر مي شم و نه قهرمان قصه ها
نه بر ده ی حلقه به گوش من مثل اون فرشته ها
من عاشقم همين و بس غصه نداره بی کسيم
قشنگيه قسمت ماست که ما به هم نمی رسيم
در غدیر خم، ولایت شد قبول / برد بالا دست مولا را رسول
رفت بالا دست خورشید غدیر / شد امام و مقتدای ما، امیر
قرآن به جز از وصف علی آیه ندارد / ایمان به جز از حب علی پایه ندارد
گفتم بروم سایه لطفش بنشینم / گفتا که علی نور بود سایه ندارد
سرآغاز امامت و ولایت برشما مبارک باد . . .
سراغی ، نه سلامی...خبری می خواهم
قدر یک قاصدک از تو اثری می خواهم
خواب و بیدار، شب و روز به دنبال من است؛
جز مگر یاد تو یار سفری می خواهم؟
در خودم هر چه فرو رفتم و ماندم کافی است
رو به بیرون زدن از خویش، دری می خواهم
بعد عمری که قفس واشد و آزاد شدم
تازه برگشتم و دیدم که پری می خواهم
سر به راهم تو مرا سر به هوا می خواهی
پس نه راهی، نه هوایی، نه سری می خواهم
چشم در شوق تو بیدارتری می طلبم
دلِ در دام تو افتاده تری می خواهم
در زمین ریشه گرفتم که سرافراز شوم
بی تو خشکیدم و لطف تبری می خواهم
.jpg)
غنچه لبهای پیغمبر که شد وا در غدیر / بر لبش گل واژه ” من کنت مولا ” نشست . . .
عید غدیر خم مبارک
قرآن به جز از وصف علی آیه ندارد / ایمان به جز از حب علی پایه ندارد
گفتم بروم سایه لطفش بنشینم / گفتا که علی نور بود سایه ندارد
بعضی چیزا رو نمی شه نوشت
بعضی چیزا رو نمی شه گفت
بعضی چیزا رو فقط می شه احساس کرد
بعضی بغضا رو نمی شه شکست
بعضی بغضا رو فقط باید قورت بدی
بعضی دردا رو نمی شه فریاد زد
بعضی دردا رو فقط می شه اشک ریخت...
.jpg)
یادت باشد؛
دلت که شکست، سرت را بالا بگیری؛
تلافی نکن، فریاد نزن، شرمگین نباش؛
حواست باشد؛
دلِ شکسته، گوشههایش تیز است؛
صبور باش و ساکت؛
بغضت را پنهان کن، رنجت را پنهان تر؛
گاهی بازی زندگی اینگونه است؛
بازنده فقط کسی است که بازی نکند….
درد تنهایـــــــــی کشیـــــــــــــــــــــد ن،
مثلِ کشیدنِ خطهایِ رنگی روی کاغذِ سفـــــــــید،
شاهکاری میسازد به نامِ دیوانــــــــــگی...!
و من این شاهکــــارِ را به قیمتِ همهٔ فصلهایِ قشنگِ زندگیم خرید ام...
تو هر چه میخواهـــــــــی مـــــــرا بخوان....
دیوانـــــه، خود خــــواه،بی احساس.................
نمیــــفروشــــــــم..!!!!
شب یعنی یاد تو
صبح یعنی دلتنگم برای تو
ظهر یعنی انتظار تو
عصر یعنی رویای دیدار تو
و تو یعنی تمام لحظه های من
هر کاری که می کنیم بی سرانجام است لعنت
هر راهی که می روی منتهی به دام است لعنت
برسردر عشق و دوستی باید حک کرد
بر هر چی رفیق بی مرام است لعنت…
واحد اندازه گیری فاصله متر نیست ،
اشـــــــتیاق است ،مشـــــتاق که باشی
یک قدم هم فاصله یی دور است
ببـــار بـــاران
یــاریم کن وبپوشـــان اشکــهایم را
نمیدانم تو بیشتر دلتنگی یا من؟ تو همراه دلتنگی هایت
فریاد میزنی
اما من محکوم به سکوتم، این است فرق من و تو
آنقدر احساس وصبرم سرد وگرم شده اند که بیچاره دلم هم
در حال انفجار است ،طفلک به تنگ آمده ...
شبانه با من عاشق نخوان شعر جدایی را
به یاد آور فقط یک بار تو روز آشنایی را
همان روزی که گشتم عاشق چشمان پاک تو
نمی دانستم اکنون می نوازی بی وفایی را
مگو با من دگر از رفتن و از بازی تقدیر
که من باور ندارم طعم تلخ بی نوایی را
نخوان از وا ژه های تلخ پرواز و صعود و اوج
که من طاقت ندارم درد سخت بی صدایی را
حضور سبز تو در خاطراتم تا ابد با قیست
کنار تو نویسم روی قلبم نام زیبای رهایی را
من
براي تو مينويسم
براي تويي كه تنهايي هايم پر از ياد توست
براي تويي كه قلبم منزلگه عشق توست
براي تويي كه احساسم از آن وجود نازنين توست
براي تويي كه تمام هستي ام در عشق تو غرق شد
براي تويي كه چشمانم هميشه به راه تو دوخته است
براي تويي كه مرا مجذوب قلب ناز و احساس پاك خود كردي
براي تويي كه وجودم را محو وجود نازنين خود كردي
براي تويي كه يك لحظه دوري ات برايم مثل يك قرن است
براي تويي كه سكوتت سخت ترين شكنجه ی من است
تو دریایی و من موجی اسیرم
که می خواهم در آغوشت بگیرم
بیا دریای من آغوش برکش
نمی خواهم جدا از تو بمیرم
روز هـآیــَم رآ
خیــآبـآن هـآی ایـن شـَهر گرفتـه انـد،
و شـَب هـآیـَم را خواب هـآی تــو
بیـولوژی هـَم نخوانـده بـآشی
میفـَهمی چـه مرگـَم است !
ﺑـﺎﯾــﺪ ﺑـﻪ ﺑـﻌـﻀــﯿـﺎ ﮔـــﻔـﺖ
حالم گرفته از این شهر که ادمهایش همچون هوایش ناپایدارند...
گاه انقدر پاک که
باورت نمیشود,گاه چنان الوده که نفست میگیرد!!!
رفتار عاشقانه ی "زن" را بایــد از دلتنگیش فهمید...
از شـــوق و بی تابیـش برای دیدار
از حس کودکانه اش برای آغــــــــوش
از خجالتش برای بوسـه گرفتن
"زن" بـی دلیل بهانه نمی گیرد
شاید بهانه ی نداشتن "دستانِ گرمـی" را دارد
که دستانش را بگیرد.!!!!
لالاییشـــو مـــا خوندیـــم ،
رفــــــــت ...
رو پـــای یکـــی دیگـــه
خوابیــــــــد ...!!!
این بار که کسی آمد نمــی گویمـ بـــرو
حــتی نمی گــویمـ کس دیگـــری رامی خـــواهمـ
فقـط می گــویمـ :
ببیـــن ! من شکــستـ ه امـ !
خستـــ ه امـ !
کمی آراممـ کــــن ...
همـیـن...
دل آدم گاهی چه گرم می شود ....
به یک " هستـــــــــــــــــــــم " ؛
به یک " نتـــــــــــــــــــــــ ـرس " ،
به یک " نـــــــــــــــــــــــو ازش " !
به یک " آغـــــــــــــــــــــــ وش'' ... !
می پسندم پاییز را که معافم میکند
از پنهان کردن دردی که در صدایم میپیچد !
اشکی که در نگاهم میچرخد !
آخر همه میدانند . . .
که سرما خورده ام !!!
همین . . . !!!
با اون غرور لعنتی زندگیمو بهم زدی
ازم گرفتی عشقتو بختمو بد رقم زدی
گفتی بشین تو قلب من چیزی نگوجایی نرو
گفتی به جز من تو دلت حتی نباشه ارزو
با هیچکی گفتی حرف نزن نگاه نکن به هیچکسی
گفتی جز این اگه بشه دیگه به من نمیرسی
دیوونه چشات بودم گفتم که هر چی تو بگی
صدات بهم نفس میداد گفتم همینه زندگی !
از همه کس گذشتم و با همه عالم بد شدم
دیوونه تو بودن و از زندگی بلد شدم
میگفتی گهگاهی به من یه جمله دوستت دارم
من به همین راضی بودم که از تو دست برندارم
اما یه روز رسید و من از چشمای تو افتادم
منی که حتی جونمو برای چشمات میدادم
تمام زندگیم بودی چرا باهام غریب شدی؟
نمیشناسم دیگه تورو یه جورایی عجیب شدی
دوروبرت شلوغه نه؟ روزات قشنگه این روزا؟
واسه تو تکراری شدم؟ آره همینه بی وفا ؟
این رسم عاشقی نبود! زندگیتم عادی میشه
اون وقت میفهمی هیچکسی مثل من عاشق نمیشه
دستت را به من بده
دست های تو با من آشناست
ای دیر یافته با تو سخن می گویم
به سان ابر که با توفان
به سان علف که با صحرا
به سان باران که با دریا
به سان پرنده که با بهار
به سان درخت که با جنگل سخن می گوید
زیرا که من
ریشه های تو را دریافته ام
زیرا که صدای من
با صدای تو آشناست.
عید قربان آمد ومن هم شدم قربانیت
گرچه من دعوت ندارم آمدم مهمانیت
مفلسم آهی ندارم در بساطم ناگزیر
این دل صد پاره و چشمان تر ارزانیت . . .
.
گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست
بین من و عشق تو فاصله ای نیست
گفتی کمی فکر خودم باشم آن وقت
جز فکر تو در خاطر من مشغله ای نیست
رفتی خدا پشت پناهت به سلامت
بگذار بسوزد دل ما مسئله ای نیست
در حسرت دیدار تو آواره ترینم
هرچند تا منزل تو فاصله ای نیست
هیچکس تنهایم را حس نکرد
لحظه ویرانیم را حس نکرد
در تمام لحظه هایم هیچکس
وسعت حیرانیم را حس نکرد
انکه سامان غزل هایم از اوست
بی سر و سامانیم را حس نکرد
من راز نگاهت را از اینه پرسیدم
چشمان نجیبت را از دور پرستیدم
باران شدم و چون اشک بر عشق تو باریدم
من شمع وجودم را به مهر تو بخشیدم
مثل گل نیلوفر چشم تو بهاری شد
از پیش دلم رفتی و نفهمیدم...
مرز دل و چشم تو از افق پیداست
من سرخی گلها را در خنده ی تو دیدم
در شهر اقاقی ها تو پاک ترین عشقی!
من راز شگفتن را از باغ دلت چیدم
لبخند زدی آرام بر گونه ی غمناکم
من با گل لبخندت بر حادثه خندیدم
ای کاش دو چشم تو سر فصل افق ها بود
آنوقت تو را هر صبح در پنجره می دیدم
وقتی گل ارامش در باغ دلم رویید
گلبرگ وجودم را بر عشق تو پیچیدم
خورشید شدی رفتی تا اوج شکوفایی
من از عطش عشقت بر آیینه تابیدم...
تا می روی از اینجا دل خسته و طوفانیست
رفتی دگر بار از کوچ تو رنجیدم
در جاده ی پیچک ها چشمم به گلی افتاد
احساس شکفتن را از غنچه ی گل چیدم
چند در کوی تو با خاک برابر باشم
چند آمال جفای تو ستمگر باشم
چند پیش تو به قدر از همه کمتر باشم
از تو چند ای بت بد کیش مکدر باشم
میروم تا به سجود بت دیگر باشم
باز اگر سجده کنم پیش تو کافر باشم
دور از این هیــــاهو
دلم کویـــــر می خواهـــــد و
تنـــــهایــی و سکــوت و
آغـــوش ســــرد شبی که آتــــشم را فـــرو نشانـــد
نــه دیــــــوار
نـــــــه در
نــه دستــــــی که بیرونـــــــم کشد از دنیـــــایم
نــــه پاییکه در نـــــوردد مـــــرزهایــم
نـــــه قلبــــی که بشکنــــد سکوتــــــم
نـــــه ذهنــــــی که سنگینــــــم کنـــــد از حرف
نـــه روحی کـــه آویـــــــزانــم شــــــود
مــــــن باشم و
تنهایـــــــی ژرفی کــــــــه نـــور ستــــارگان روشنش مـــی کنـــد
و آرامشی که قبــــل از هیـــــچ طوفانـــــــی نیست..
میخوام با خودت بگم ، نه با خیالت
میخوام رو در رو بگم ، خیلی میخوامت
میخوام ، آرزوی قلبمو بگم
وقتی دستات میگیرن دستای من
میخوام از حس وجودم بگمت
نمیدونی ! ؟ چقدر دوست دارمت !
میخوام در کنار ِ تو بشینم و
صورت ِ ناز ِ تو رو ببینم و
بهت بگم تمام هستی ام تو یی
عمر و جون و نفسم بسته بهت
تو هوام واسه ی هم نفس شدن
آرزوم برای وابسته شدن
تو خودت بال و پر و روح منی
تو همیشه توی شعرای منی
میخوام با خودت بگم ، نه با خیالت
میخوام چشم تو چشم بگم خیلی میخوامت
تو دل آرام و تمنای منی
تو همه خواه ِمن دلخواه منی
روزی همه فضابل و تباهی ها دور هم جمع شدند
خسته تر و کسل تر از همیشه.
ادامه
.JPG)
ادامه رو بخونید
مثل یک روحی ؛ رها از بند زندان و تنی!
دور هم باشی اگر از من ٬ همیشه با منی
تو همیشه بی خبر مهمان بغضم می شوی
بی هوا از چشم های خسته ام سر می زنی...
تنهای تنها
آواره و دو دل
کاش مثل من باشی تا مرا بفهمی
مثل من باش و مال من ...
استعداد عجیبی در شکستن داری....
قلب...غرور...پیمان...
استعداد عجیبی در نشستن دارم....
به پای تو...به امید تو...در انتظار تو....
این بار تو بگو دوستت دارم
نترس
من آسمان را گرفته ام که به زمین نیاید!!!
من بودم
تو و یک عالمه حرف
و ترازویی که سهم تو را از شعرهایم نشان می داد !
کاش بودی
و
می فهمیدی وقت دلتنگی
یک آه چقدر وزن دارد...
نه.. نه!
گريه نمي کنم يک چيزي رفته توي چشمم!
به گمانم …
يک خاطره است..
من ونامهربانی باتوهرگز
بدی وسرگرانی باتوهرگز
من واندوه دردسالمندی
ورنج ناتوانی باتوهرگز
.
.
.
تووپنهان عشق شاید
من وعشق نهانی باتوهرگز
تورادارم چه غم دارم عزیزم
من ودل ناگرانی باتوهرگز
.
.
.توتابامن سخن گویی ،ندارم
غم بی همزبانی باتوهرگز
همیشه سبزرنگم-چون بهارم
من ورنگ خزانی باتوهرگز
.
.
.من وپیری وافسوس زمانه
ودوری ازجوانی باتوهرگز
تورادارم زجانم دوست ترازعشق
من وعشق زبانی باتوهرگز
.
.
.
.
.
پرستو ها چرا پرواز کردید
جدایی را شما آغاز کردید
خوشا آنانکه دلداری ندارند
به عشقو عاشقی کاری ندارند
خداحافظ برای تو رهایی
برای من فقط درد جدایی
خداحافظ برای تو چه آسان
ولی قلبم ز واژه اش چه سوزان
گاهی از انسان بودنــــــــم شرم میکنم ...
گاهی می خواهم انســــــــــان نباشم
گوسفندی باشم ، پا روی یونجه هـــــــا بگذارم ...
اما دلــــــــــی را دفن نکنم ... !
گرگی باشم ، گوسفند هـــــــا را بِدَرم
اما بدانم ، کــــــــارم از روی ذات است نه از روی هوس ... !
خفاشی باشم که شبها گـــــــــردش کنم
با چشمهـــــــــای کور ، اما خوابی را پرپر نکنم ... !
کلاغی باشم که قار قار کنم
پرهــــــــایم را رنگ نکنم و دلــــــــی را با دروغ بدست نیاورم ... !
مدت هاست تنها چیزی که مرا یاد ِ تو می اندازد
طعنه های دیگران است !
شاید اگر این " دیگران " نبودند ،
تو زودتر از اینها
برای من ، مـُرده بودی ...
مهم نیست چه اندازه ای هستی....
مهم اینه که واسه حقت بجنگی!!!!!
عادت ...!
چه طعم ِ تلخی دارد
وقتی آن را با عشق اشتباه بگیری .....!
من به اندازه ی چشمان توغمگین ماندم…
و به اندازه ی هر برق نگاهت نگران
تو به اندازه ی تنهایی من شاد بمان
نمی دانم چرا امشب واژه هایم خیس شده اند
مثل آسمانی که امشب می بارد....
و اینک باران
بر لبه ی پنجره ی احساسم می نشیند
و چشمانم را نوازش می دهد
تا شاید از لحظه های دلتنگی گذر کنم
من آن غریبه ی دیروز آشنای امروز و فراموش شده ی فردایم
در آشنایی امروز می نویسم تا در فراموشی فردا یادم کنی.
برای سالها می نویسم ...
سالها بعد که چشمان توعاشق می شوند ...
افسوس که قصه ی مادر بزرگ درست بود...
که همیشه یکی بود یکی نبود
درگیر رویای توام منو دوباره خواب کن
دنیا اگه تنهام گذاشت تو منو انتخاب کن
دلت از آرزوی من انگار بی خبر نبود
حتی تو تصمیمای من چشمات بی اثر نبود
خواستم بهت چیزی نگم تا با چشام خواهش کنم
درها رو بستم روت تا احساس آرامش کنم
باور نمی کنم ولی انگار غرور من شکست
اگه دلت میخواد بری
پـــــــــــس
اصرار من بی فایده است
چه کاری با دلم کردی که از دنیا دیگه سیرم
که دائم بغض تو سینم ، دارم این گوشه می میرم
یهو چی شد که دل کندی ، بگو چی شد که رنجیدی
چجوری عاشقم بودی که اشکامو نمی دیدی
یه چیزی خوب بگو دیگه ، چرا ساکت شدی بازم
دارم داغون می شم اما ، نمی فهمی گل نازم
ببین عکسا رو آوردم، ببینی بلکه برگردی
چرا بی معرفت آخه، تو اینجوری باهام سردی
چقدر بی رحم با قلبم ، خدایا مردم از غصه
دارم دق می کنم اما ، ازم حالی نمی پرسه
چجوری می تونی بد شی ، بری و بیخیالم شی
یه حسی تو دلم میگه ،یه روزی عاشقم می شی
از صورتت نقاشی کشیده ام همانطور که دلم میخواست باشی
حالا چشمهایت فقط مرا میبیند
و لبخند همیشگیت لحظه های نبودنت رامیپوشاند
فقط مانده ام
هوس بوسیدنت را چه کنم؟!
تو مرا یادکنی یا نکنی
من به یادت هستم
باورت گر بشود، گر نشود
حرفی نیست . . . اما . . . !!!
نفسم میگیرد در هوایی که نفس های تو نیست .
"سهراب سپهری"
دیشب از دلتنگیت بغضی گلویم را شکست
گریه ای شد بر فراز آرزوهایم نشست
من نگاهت را کشیدم روی تاریخ غزل
تا بماند یادی از روزی که بر قلبم نشست . . ..
این عکس شمارو یاد آقایون نمیندازه؟؟؟
گرگی در لباس میش
