خداوندا
![]()
به درگاهی پناه آورده ام کز در نمیراند
که هرکس را که درمانده ست سوی خویش می خواند
امید اولین، که هر زمان او را رها کردم
امید آخرم شد، نام او را تو صدا کردم
خداوندا، خداوندا قرارم باش یارم باش
جهان تاریکیه محض است میترسم، کنارم باش
اگر گم کرده ام در این همه بیراهه راهم را
تویی که میبری سوی سپیدی ها نگاهم را
صدایم میکنی ، وقتی صدایم غیر آهی نیست
خطا بخشی به عشق و توبه میبخشی گناهم را
خداوندا ،خداوندا قرارم باش یارم باش
جهان تاریکیه محض است میترسم، کنارم باش
+ نوشته شده در شنبه ۱۵ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۹:۵۸ ق.ظ توسط محمد
|