کـآش میــــ شـــد

بهـِـ آتـ ـ ـ ـش بکـــشم تَمآمـــــــ حــَـــرفــــــْــــ هــا را

کاشـــــْــــ

از چشمانـَم می فـ ـ ــهـمیدی عآشـــــِــــق بودنـم را و اســــــــــیر تو بُودنمــــ را

اَ‌‌‌‌‌مــ ـ ـ ـ ـآ

انـــــْگار یکیــــــ از ما بهـــ  عـِینَـک احتیاجــــْـ دارَد