ای چشم های آبی تو . آسمانی ترین

با من همیشه باش ولی همیشه مهربان ترین

پشتم خمید از غم آن قامت بلند

یعنی شده به شوق رسیدن . کمان ترین

لالم میان این همه آدم به شوق تو

پنداشتی که من شدم ام بی زبان ترین ؟

هرچند ای عزیز تو یادم نمی کنی

هستی ولی میان دلم . جاودانترین

ای خوب تر ز خاطره های قشنگ من

هستی چرا به عاشقی ام بد گمان ترین

بسیار بی قرارم و بسیار نا توان

حالا بدان مرا ز غمت ناتوان ترین