شعر از خودم موضوع (فهم)

کوه آرام آرام می خوابد
نگاه آن پسرک تنها درون کلبه ی خستگی ها
چه زخمی می زند آن مرغ سحر
چه می کشد این پسرک تنها
کلبه ی خستگی ما نظاره گره این صحنه شده
احساس ها حالا دیگه بی تاب دیدن کوه شدن
پسرک تنها اکنون مردی شده که خستگی کلبه را
آهسته و با نرمی در می آورد
*************************************
![]()
![]()
![]()
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۶ خرداد ۱۳۹۱ ساعت ۱۰:۲۰ ب.ظ توسط محمد
|