تنهایی

تنهایے آدمے را عَوضــ مےڪند. از تو چیزے میسازد ڪہ هیچــ وقتــ نبودے...
گاهے آنقدر بے تفاوتـــ مے شوے ڪہ حتے اگر در جایے با همـ دیدیشاטּ حتے پلڪـــ همـ نزنے!
گاه آنقدر حساســ ڪہ خاطره هایشــ تو را یڪسره خاڪستر ڪند!
... آنقدر با خودتـــ حرفــ مے زنےڪہ وقتے به او رسیدے لامـ تا ڪامـ دهانتــــ باز نمے شود .
ساعتها زیر دوشــ مے نشینے بہ ڪاشے هاے حمامـ خیره مے شوے...
غذایـتـــ را سرد مے خورے... ناهار را نصفہ شبـــ ، صبحانہ را شامــ!
ساعتها بہ یڪ آهنگـــ تڪرارے گوشـ مے ڪنے و هیچــ وقتـــ آهنگــــ را حفظـــ نمے شوے!
شبها علامتـــ سوالهاے فڪرتــــ را مے شمارے تا خوابتــــ ببرد...
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۱ ساعت ۵:۱۱ ب.ظ توسط محمد
|