امام علي (ع):از كساني مباش كه عيب ظاهري و واضح خود را نمي بيند ولي كوچكترين عيب ديگري برايش بزرگ است و نيز از كساني مباش كه گناه بسيار خويش را ناچيز ميشمارد و اندك گناه ديگري در چشمان او بسيار است. (طرائف الحكم جلد 1 صفحه 353)

ü     امام علي (ع) : هر كس نهال دوستي غذاهاي گوناگون را در نفس اش بنشاند ميوه آن بيماريهاي گوناگون است كه از آن درو كند. (غررالحكم صفحه 794)

ü     امام علي (ع) : كسي كه به واسطه پيروي كور كورانه از مردم و همرنگ شدن با جماعت امري را انجام دهد كه نافرماني و معصيت خداست اصلا دين ندارد و مشرك است. (طرائف الحكم جلد 1 صفحه 353)

ü    امام علي (ع) : خود خواهي و تكبر به هنگام رياست و حكمراني خواري و ذلت به هنگام بر كنار شدن از آن پست را در بر دارد. (غررالحكم صفحه 64)

ü    امام علي (ع) : ستايش بي اندازه از شخص تكبر را در او پديد مي آورد و پستي را در شخص ستايش كننده به بار آورد و نكوهش بي اندازه درباره ي خطاي شخص كينه و دشمني را بين دو طرف بيشتر ميكند. (غررالحكم صفحه 83)