به باغ همسفران
صدا کن مرا
صدای تو خوب است
صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است
که در انتهای صمیمیت حزن میروید
در ابعاد این عصر خاموش
من ازتصنیف در متن ادراک یک کوچه تنهاترم
بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است
و تنهایی من شبیهخون حجم ترا پیش بینی نمی کرد
وخاصیت عشق این است...........
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۰ فروردین ۱۳۹۰ ساعت ۱۰:۱۱ ب.ظ توسط محمد
|