چقدر دوست داشتم یک نفر از من می پرسید چرا نگاه هایت انقدر غمگین است ؟

چرا لبخندهایت انقدر بی رنگ است ؟

 اما افسوس ... هیچ کس نبود همیشه من بودم و من و تنهایی پر از خاطره .

 اری با تو هستم .. با تویی که از کنارم گذشتی...

 و حتی یک بار هم نپرسیدی چرا چشم هایت همیشه بارانی است!!!