بیا با شبنم های گل سرخ وضو سازیم بیا با شقایق
میثاقی دوباره ببندیم و به سمت دشت نور سجده کنیم بیا کینه ها را از سینه
بزداییم و وجودمان را پر از آینه کنیم و بیا عشق را تجربه کنیم.

__________________

دریغا که سنگفرش کوچه ها زیر رگبار کینه های این جماعت فرسوده می شود و من زیر این باران نامهربان خیس می شوم. چترهای محبت بسته است و باید هوای غم آلود خاطره ها را تنفس کرد