آغاز تلخ یک پایان است ...

آدم که غمگین می شود
خودش را
جدا میکند از جمع ،
که مبادا
آسیبی به خوشی های دیگران بزند ...
مورد فراموشی قرار می گیرد
و تنهاتر و
تنهاتر می شود ...
آنچنان در تنهایی خود غرق می شود
که دیگر
با هیچ تلنگری بر نمی خیزد ...
و این
آغاز تلخ یک پایان است ...
+ نوشته شده در جمعه ۸ آذر ۱۳۹۲ ساعت ۷:۱۷ ب.ظ توسط محمد
|