عشق!

زیبایی عشق به سکوته نه فریاد .


زیبایی عشق به تحمله نه خرد شدن و فرو ریختن .

عشق خیالی ست که اگه به واقعیت برسه دیگه طعم شیرینشو از دست می ده .

عشق یه کویره که عاشق تشنه با رویای سراب معشوق قدم به جلو میذاره .

عشق راه ناهمواریه که وقتی ازش گذشتی و تمام سختی ها

رو پشت سر گذاشتی می رسی به جایی که اصلا تصور نمی کردی آخرش این باشه ،

مثل کسی که از کوهی بالا می ره به امید اینکه ببینه پشت اون کوه چیه ؟

لذتش فقط امید و رویای رسیدن به اون بالاست ، وقتی رسیدی 

می بینی هیچی پشت کوه نبوده و نیست ، نا امید و خسته می شینی به  این همه

راهی که اومدی فکر می کنی ، البته اگه بین راه سقوط نکنی .

عشق سخن گفتن با نگاهه .

عشق امید به رسیدن و ترس از نرسیدنه .