سما نوشت

چشــمــآنِ اشــکیَم بستـــهـ میشَوَد...
خـــآب اســت کــِ بَر پــلک هــآیَم سنگیــنی میــکنَد...
گــَرمــآیَ تــنی رآ در آغـــوشَم احســـاس میکنَم...
بـویَ عَطــرِ مــردآنهـ ات رآ میشنــــآسَم...
ولــی چشمــانَم رآ کــِ بــاز میکنَم جــآیِ خــآلی ات کنـــآرَم
قَلبَم رآ بِ درد میآورَد...
تـــــــ و نیســــتی....
صـــورتَم غــَرقِ بــآرآن میشَوَد...
مــے شود عاشقانهـ و ملتهبـ اسمـ تو را روے شن ـها نوشتـ
و ساعت ـها بهـ آن خیره ماند؟؟
مــے شود به شیطنت امواج روے نوک کفش ـهایمآטּ نگآه کنیمـ بخندیمـ...
و به همـ نزدیکـ تر شویمـ؟؟
مــے شود رو به دریآ... در ایـטּ ظلمت و سیاهــے شب در آغوشمـ بکشـــے
و به مَـטּ که سعــے مــے کنمـ بینــــــے بالآ کشیدنمـ را
تقصیر سرماخوردگــے بیندازمـ آهسته بگویـــے:
" گریهـ نکـטּ... من و تو.. هَمیشهـ بآ هَمیمـ... هَمیشـ..." !!!
+ نوشته شده در پنجشنبه ۵ دی ۱۳۹۲ ساعت ۸:۱۵ ب.ظ توسط محمد
|