من میخوام باشم، میخوام باشم و زندگی کنم، میخوام باشم جوونی کنم،

میخواهم باشم و همانی باشم که همه میخواهند....

اما چه کنم که  غصه ها تحمل جدای از منو ندارن.....و هیچ موقع تنهام

نمیذارن.....رفیقای من غصه هستو تنهایی غم و اندوه و جدایی.

(رفیقای منن دیگه نمیشه کاریشون کرد)....

و به خاطر این....

حس نبودنم بیشتر به من امید میده تا بودنم