آه ای خدا...وقتی هوا را از آدمیان بگیری....تازه میفهمند که نفس

کشیدن چه لذتی دارد....وتا سلامتی را از انسانها نگیری....نمیفهمند که

سلامتی چه چیز گرانبهایست....تا ماهی در آب و آدمی در هوا نباشد تازه

میفهمد آب چه نعمتی و هوا چه گرانبها ولذت بخش است...وما چون درخت

 سیراب از آب...و همچو ماهی. در بحر الطاف ونعمتهایت شناوریم

ونمیفهمیم که چه آسوده و لذت بخش زندگی میکنیم ....و نمیفهمیم که این

 فضل بی کرانت آزمونی ست برای ما