بیا تا   یک دریچه آسمان ، لبخند باشیم
مسیرِ مهربانی را   پل  پیوند باشیم

بیا در آشیان  آشنای   همدلی ها
همیشه تا ابد ،زندانی و دربَند  باشیم
میانِ  شعله های حادثه خاکستر ِ عشق
همان گنجی که در ویرانه ها گفتند باشیم
اگرچه زندگی  یک سهم کوچک از من و ماست 
بیا این تکه ها را، وصله وصله ،بند باشیم
همیشه زندگی ققنوس ِ  تکرارست تکرار
بیا در ترجمان ِ شعله ها ،پازند باشیم
خدا جاریست ، حس کن ، ریشه ریشه،برگ در برگ
بیا   گل های عرفان را  نسیمی  چند  باشیم


میان خاک تا افلاک ،  لبریز از من و ماست
در این بَلوای  ِ بودن ... بهترین بودند ، باشیم
 
خدا عشق است و انسان چکه کرد و عشق پاشید
در این پاشیدگی گل واژه را ، پَسوند  باشیم